نت ملی یا نت طبقاتی؟

بیشترین محدودیت اینترنت در تاریخ ایران در سال 1404 در حال وقوع است. از ابتدای سال تا کنون بارها اینترنت جهانی برای مردم عادی محدود شده است.

یکی از روش‌های دولت‌ها و حکومت‌ها برای کنترل بحران، قطع دسترسی به اینترنت است. این راهبرد تقریبا در بیشتر مناطق دنیا رخ داده است اما در ایران به شکل ویژه و بسیار شدیدتر در حال وقوع است. در ایران تنها اینترنت برای قشر مردم عادی رخ داده و اینترنت تحت قالب طبقه‌بندی شده در دسترس است! در ایران در سال 1404؛ تقریبا 20% سال مردم عادی از اینترنت جهانی محروم بوده‌اند.

اینترنت یا برای همه یا برای هیچکس!

در سال‌های گذشته؛ قطع دسترسی اینترنت در مقاطعی برای همه اقشار جامعه رخ می‌داد اما در سال 1404 در اتفاقات دی‌ماه و جنگ رمضان، اینترنت تنها برای مردم عادی در دسترس نیست و برای اقشار رانت بگیر و جیره خور کاملاً فعال و در دسترس است! این اقشار شامل خبرنگاران، مسئولان، و به صورت کلی قشر "از ما بهترون" است! این یعنی همان اینترنت طبقاتی که تنها عده‌ای خاص به آن دسترسی داشته و بقیه باید با همین اینترانت (نت ملی) سر کنند.

هشدار برای حذف شبکه‌های اجتماعی!

مورد عجیب دیگری که این چند روز در حال وقوع است این است که در همان شبکه خبری که دائم زیرنویس می‌کند شبکه‌های اجتماعی خارجی را پاک کنید، توییت‌های مسئولان داخلی و خارجی (با فخر فروشی که ما به اینترنت جهانی متصل هستیم) انتشار می‌دهد! یعنی شبکه‌های اجتماعی خارجی و کلاً اینترنت جهانی برای مردم عادی جیز بوده ولی برای طبقه خاصی مشکلی ندارد.

تنفر عمومی مردم

رویکرد اینترنت طبقاتی جز اینکه باعث افزایش تنفر مردم از طبقه حاکم می‌شود، عایدی زیادی ندارد. زیرا که معاندان منتظر اتصال اینترنت جهانی نبوده و استارلینک استفاده می‌کنند! این اتصال به نت جهانی و فخر فروشی برخی از اقشار و قطع دسترسی مردم عادی به نت جهانی، در بلند مدت بدنه حاکمیت را دچار ضعف سستی می‌کند، زیرا که تمام حکومت‌ها بر پایه مردم‌شان استوار هستند.

به امید برچیده شدن بساط اینترنت طبقاتی در تمام سرزمینم ایران و دسترسی همه مردم به اینترنت جهانی با کیفیت!