وردپرس بهتر است یا برنامه نویسی؟

اگر بخواهید در حوزه طراحی وبسایت وارد شوید؛ دو مسیر کد نویسی یا استفاده از وردپرس پیش روی شماست. برنامه نویسی وبسایت با وردپرس تفاوت بسیار دارند.

همانگونه که در دنیای گرافیک برای رسیدن به هدف مورد نظر، نرم افزارهای گوناگون و طرفندهای متفاوتی وجود دارد، در دنیای برنامه نویسی تحت وب نیز انتخاب‌های متفاوتی برای رسیدن به هدف موجود است. این مسیرها را به طور کلی می‌توان در دو گروه خلاصه کرد. گروه اول؛ استفاده از زبان‌های برنامه نویسی برای طراحی سایت و دوم استفاده از cmsهای آماده ای چون جوملا، وردپرس ووکامرس و ... این دو مسیر با یکدیگر تفاوتهای بسیاری دارند که من قصد دارم در این مقاله که به مناسبت روز برنامه نویس آماده شده است، به آنها بپردازم. پس تا انتها با من همراه باشید.

روز طراحان وبسایت را خدمت همه‌ی همکاران عزیزم تبریک عرض می‌کنم.

مقدمه

بزرگترین تفاوت دنیای cmsهای آماده با دنیای برنامه نویسی، همانطور که از اسمش پیداست، "کد نویسی" است. در واقع در دنیای کدنویسی ما برای طراحی وبسایت خود با برنامه نویسی، باید خط به خط وبسایت را خودمان کد بزنیم که معقوله‌ای بسیار سخت و با دردسر است. در دنیای وردپرسها، اصولا کدنویسی وجود ندارد و طراحی وب بسیار ساده و سریع انجام می شود. این سریع و ساده بودن وردپرسها باعث ایرادتی نیز می‌شود که این ایرادات عموما در کدنویسی وب عملا وجود ندارند. در ادامه به این ایرادت میپردازیم.

البته برای شروع این بحث، بهتر است یک نکته مهم را روشن کنیم: مقایسه میان کدنویسی اختصاصی و سیستم‌های مدیریت محتوا، مقایسه میان «خوب و بد» نیست، بلکه مقایسه میان «دو راهکار با ماهیت متفاوت» است. هرکدام از این مسیرها برای نوع خاصی از پروژه‌ها مناسب هستند و انتخاب درست، به هدف کسب‌وکار، بودجه، زمان، سطح دانش فنی و برنامه توسعه آینده بستگی دارد. به همین دلیل، نگاه حرفه‌ای به این موضوع باید واقع‌بینانه، کاربردی و بر اساس نیاز پروژه باشد.

در پروژه‌های کوچک، شخصی یا محتوایی، CMSها می‌توانند راه‌حلی سریع و اقتصادی باشند. اما هرچه پروژه بزرگ‌تر، خاص‌تر و وابسته‌تر به منطق اختصاصی شود، مزیت‌های کدنویسی سفارشی بیشتر خود را نشان می‌دهد. بنابراین اگر بخواهیم این مقاله را حرفه‌ای‌تر ببینیم، باید از زاویه «تناسب ابزار با نیاز» به آن نگاه کنیم، نه صرفاً ترجیح احساسی یک روش نسبت به روش دیگر.

تفاوت اصلی میان کدنویسی اختصاصی و CMS آماده

وقتی درباره طراحی سایت با کدنویسی اختصاصی صحبت می‌کنیم، منظور این است که ساختار، ظاهر، منطق تجاری، دیتابیس، ارتباطات سمت سرور و حتی بسیاری از جزئیات تجربه کاربری، متناسب با نیاز همان پروژه طراحی و پیاده‌سازی شوند. در این روش، توسعه‌دهنده کنترل بسیار بیشتری روی خروجی نهایی دارد و می‌تواند از همان ابتدا سیستم را مطابق با نیاز واقعی کسب‌وکار شکل دهد.

در مقابل، CMSهای آماده مانند وردپرس، جوملا یا فروشگاه‌سازهایی مانند ووکامرس بر پایه یک هسته از پیش‌ساخته کار می‌کنند. این یعنی بسیاری از قابلیت‌های پایه از قبل فراهم شده و شما به جای ساختن همه چیز از صفر، روی سفارشی‌سازی امکانات موجود تمرکز می‌کنید. همین ویژگی باعث می‌شود سرعت راه‌اندازی پروژه بالا برود، اما در عوض سطح آزادی فنی، معماری و کنترل عمیق روی جزئیات نیز محدودتر شود.

در واقع تفاوت اصلی این دو دنیا در «کنترل» و «سرعت شروع» است. کدنویسی اختصاصی معمولاً شروع کندتر اما انعطاف بسیار بیشتری دارد؛ در حالی که CMSها شروع سریع‌تری دارند اما در پروژه‌های خاص و سنگین، محدودیت‌های آن‌ها بیشتر دیده می‌شود.

مزیت بزرگ CMSها؛ سرعت، سادگی و دسترس‌پذیری

اگر بخواهیم منصفانه نگاه کنیم، دلیل محبوبیت بالای وردپرس و سایر CMSها کاملاً روشن است. این سیستم‌ها باعث شده‌اند افراد، شرکت‌های کوچک و حتی کسب‌وکارهایی که تیم فنی قدرتمندی ندارند، بتوانند در مدت کوتاهی وارد فضای وب شوند. برای راه‌اندازی یک سایت شرکتی ساده، وبلاگ، مجله اینترنتی یا حتی فروشگاه نه‌چندان پیچیده، CMSها می‌توانند گزینه‌ای سریع، اقتصادی و قابل قبول باشند.

وجود قالب‌ها، افزونه‌ها، پنل مدیریتی آماده و جامعه کاربری گسترده، کار را برای افراد مبتدی ساده می‌کند. بسیاری از قابلیت‌هایی که در کدنویسی اختصاصی نیازمند صرف زمان و هزینه هستند، در وردپرس با چند کلیک یا نصب یک افزونه قابل پیاده‌سازی می‌شوند. این ویژگی برای پروژه‌هایی که بودجه محدود دارند یا سرعت راه‌اندازی در آن‌ها مهم است، مزیت بسیار بزرگی محسوب می‌شود.

بنابراین پیش از ورود به بحث محدودیت‌ها، باید بپذیریم که CMSها به خودی خود ابزارهای ضعیفی نیستند؛ بلکه ابزارهایی هستند که در جای درست، می‌توانند بسیار مفید و کارآمد باشند.

محدودیتهای وردپرس

در دنیای برنامه نویسی به اصطلاح عامیانه؛ از ب بسم الله می‌توان همه چیز را با سلیقه خود طراحی کرد و همه چیز را دستخوش تغییر کرد. حتی می‌توان کلاس‌های پیشفرض برنامه نویسی شده را نیز ویرایش کرد و مطابق با خواسته خود آنها را در آورد. در دنیای وردپرس‌ها چنین تغییراتی اصولا قابل انجام نیست و ما محدود به تعدادی پلاگین هستیم که نمی‌توانیم در آنها کوچکترین تغییری ایجاد کنیم. در این حالت مجبوریم هرچیزی که پلاگین برای ما مهیا کرده است را بپذیریم و خودمان را با آن انطباق دهیم، درست برعکس دنیای برنامه نویسی که کدها خودشان را با ما منطبق می‌کنند، نه ما با آن‌ها!

البته منظور از این محدودیت آن نیست که در وردپرس هیچ نوع شخصی‌سازی امکان‌پذیر نیست. در عمل، توسعه‌دهندگان حرفه‌ای می‌توانند قالب یا افزونه اختصاصی نیز برای وردپرس بنویسند؛ اما مسئله اینجاست که ساختار کلی سیستم، قواعد هسته، معماری افزونه‌ها و منطق از پیش‌تعریف‌شده، همچنان روی توسعه شما اثر می‌گذارند. یعنی شما هرچقدر هم بخواهید حرفه‌ای عمل کنید، باز هم باید در چهارچوب یک سیستم از قبل طراحی‌شده کار کنید.

این موضوع در پروژه‌هایی که نیازمند جریان‌های کاری خاص، سطح دسترسی‌های پیچیده، مدل‌های داده اختصاصی یا منطق کسب‌وکاری متفاوت هستند، بیشتر خود را نشان می‌دهد. در چنین شرایطی، استفاده مداوم از افزونه‌های مختلف برای رسیدن به قابلیت دلخواه، گاهی به جای حل مسئله، ساختار پروژه را سنگین، ناهماهنگ و دشوار برای نگهداری می‌کند.

وقتی افزونه‌ها زیاد می‌شوند، کنترل کمتر می‌شود

یکی از مشکلات رایج در سایت‌های مبتنی بر CMS این است که برای هر قابلیت کوچک، یک افزونه جداگانه نصب می‌شود. نتیجه این کار می‌تواند افزایش حجم کدهای اضافی، تداخل افزونه‌ها، افت سرعت، پیچیده شدن عیب‌یابی و افزایش ریسک ناسازگاری در به‌روزرسانی‌ها باشد. در حالی که در کدنویسی اختصاصی، معمولاً فقط همان چیزی توسعه داده می‌شود که پروژه دقیقاً به آن نیاز دارد.

منحصر به فرد نمی‌توانید باشید

با توجه به اینکه در دنیای طراحی وبسایت با cmsهای آماده‌ای چون؛ جوملا ، وردپرس و ووکامرس و... کد نویسی وجود ندارد و افراد صرفا از قالب‌های مختلف استفاده می‌کنند، ممکن است کاربران سایت شما به وبسایت‌هایی بر بخورند که قالبشان مشابه قالب سایت شماست! این امر بشدت بد و زشت است و باعث دفع کاربران شما می‌شود. اما در کدنویسی وبسایت با توجه به این که برنامه نویس دستش برای هرگونه تغییری باز است، باعث می‌شود تا احتمال پیدا کردن دو وبسایت با قالب تقریبا مشابه در دنیای وسیع وب، غیر ممکن شود.

منحصر به‌فرد بودن فقط به ظاهر سایت محدود نمی‌شود. تجربه کاربری، ساختار صفحات، نحوه نمایش اطلاعات، جریان خرید، پنل مشتریان، فرم‌ها، جست‌وجو، فیلترها و ده‌ها جزئیات دیگر نیز بخشی از هویت یک وب‌سایت هستند. زمانی که از یک قالب عمومی استفاده می‌کنید، حتی اگر رنگ‌ها و تصاویر را تغییر دهید، باز هم احتمال دارد حس کلی سایت شما برای کاربر یادآور ده‌ها وب‌سایت دیگر باشد.

در مقابل، کدنویسی اختصاصی این امکان را فراهم می‌کند که طراحی ظاهری و رفتاری وب‌سایت دقیقاً مطابق با هویت برند و نیاز مخاطب شکل بگیرد. این موضوع به‌ویژه برای برندهایی که روی تجربه کاربری، تمایز بصری و اعتبار حرفه‌ای خود حساس هستند، یک مزیت بسیار مهم به شمار می‌رود.

هویت برند در طراحی اختصاصی بهتر دیده می‌شود

وقتی وب‌سایت از پایه برای یک برند خاص طراحی شود، تمام اجزای آن می‌توانند هماهنگ با شخصیت برند باشند؛ از تایپوگرافی و رنگ‌بندی گرفته تا ساختار محتوا و حتی لحن تعامل با کاربر. در چنین حالتی، سایت فقط یک «قالب آماده با محتوای جدید» نیست، بلکه به بخشی از هویت دیجیتال برند تبدیل می‌شود.

محدودیت در توسعه

درصورت کدنویسی تمیز و صحیح، توسعه وبسایت بسیار راحت است و می‌توان به راحتی در طول زمان یک وبسایت ساده را به وبسایتی بسیار پیچیده با امکانات زیاد مبدل کرد. توسعه سایتهای وردپرسی عموما غیرممکن یا بسیار مشکل است. هر آپدیتی که وردپرس منتشر می‌کند، سبب می‌شود بسیاری از ماژولها و پلاگین‌های وردپرس غیر فعال شوند و ما باید صبر کنیم تا توسعه دهندگان پلاگین‌هایمان را بروزرسانی کنند. این اتفاق بسیار بد است زیرا داون شدن وبسایت حتی برای 1 ساعت می‌تواند به اعتبار سایت و سئوی آن آسیب بسیار جدی وارد کند.

یکی از مهم‌ترین معیارهای انتخاب تکنولوژی، آینده پروژه است. بسیاری از وب‌سایت‌ها در ابتدا با نیازهای ساده شروع می‌شوند، اما پس از مدتی امکاناتی مانند حساب کاربری پیشرفته، سیستم رزرو، اتصال به نرم‌افزارهای داخلی، پنل نمایندگان، گزارش‌های اختصاصی، اتوماسیون و APIهای متنوع به آن‌ها اضافه می‌شود. در این مرحله، اگر معماری اولیه سایت انعطاف لازم را نداشته باشد، توسعه به فرایندی زمان‌بر و پرهزینه تبدیل می‌شود.

در پروژه‌های اختصاصی، اگر از ابتدا اصول معماری نرم‌افزار، ماژولار بودن، جداسازی لایه‌ها و استانداردهای توسعه رعایت شده باشد، اضافه کردن قابلیت‌های جدید بسیار منطقی‌تر و امن‌تر انجام می‌شود. اما در بسیاری از سایت‌های CMSمحور، رشد پروژه به معنای افزودن افزونه‌های بیشتر و وابستگی بیشتر به ساختارهایی است که لزوماً برای آن نیاز خاص طراحی نشده‌اند.

توسعه‌پذیری فقط اضافه کردن قابلیت جدید نیست

گاهی توسعه‌پذیری به این معناست که بتوانید بدون آسیب زدن به کل سیستم، یک بخش را بازنویسی کنید، سرویس جدیدی اضافه کنید یا عملکرد سایت را برای تعداد کاربران بیشتر بهینه نمایید. این سطح از انعطاف معمولاً در معماری‌های اختصاصی و مهندسی‌شده بهتر به دست می‌آید.

محدودیت در امنیت

در دنیای جذاب برنامه نویسی روشهای بسیار زیادی برای تامین امنیت وبسایت وجود دارد که به راحتی می‌توان از آنها استفاده کرد و امنیت وبسایت را تامین کرد. این مهارت شخص کدنویس است که جلوی نفوذ هکرهای بی‌تربیت را بگیرد. در دنیای وردپرس با توجه به اینکه از قالبهای آماده برای وبسایت استفاده می‌شود، هکرها می‌توانند به راحتی این قالب‌ها را یافته و آنها را برای نفوذ مورد بررسی قرار دهند.از طرف دیگر شخص طراح نیز کاملا دستش بسته است و نمی‌تواند خود دست به کار شده و امنیت سایت خود را تقویت کند.

امنیت موضوعی نیست که صرفاً با انتخاب وردپرس یا کدنویسی اختصاصی تعیین شود، اما واقعیت این است که سایت‌های مبتنی بر CMS، به دلیل فراگیری بالا و استفاده گسترده از افزونه‌ها و قالب‌های عمومی، بیشتر در معرض اسکن، سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده و حملات خودکار قرار می‌گیرند. این مسئله به‌ویژه زمانی جدی‌تر می‌شود که سایت به‌روزرسانی نشود، از افزونه‌های نامعتبر استفاده کند یا تنظیمات امنیتی آن اصولی نباشد.

در کدنویسی اختصاصی، اگرچه آزادی عمل بیشتری برای طراحی مکانیزم‌های امنیتی وجود دارد، اما این به معنای امنیت خودکار نیست. هر سیستم اختصاصی فقط به اندازه کیفیت طراحی و دانش تیم توسعه، امن خواهد بود. تفاوت مهم اینجاست که در سیستم اختصاصی، شما می‌توانید سیاست‌های امنیتی را دقیقاً متناسب با نیاز پروژه تعریف و اجرا کنید؛ در حالی که در CMSها معمولاً بخشی از امنیت شما به کیفیت هسته، افزونه‌ها و سرعت به‌روزرسانی آن‌ها وابسته است.

امنیت واقعی، حاصل فرایند است نه فقط ابزار

استفاده از احراز هویت درست، محدودسازی دسترسی‌ها، جلوگیری از حملات رایج، به‌روزرسانی مداوم، بکاپ‌گیری، لاگ‌برداری، بررسی آسیب‌پذیری و مانیتورینگ امنیتی، در هر دو رویکرد ضروری است. بنابراین امنیت را باید یک فرایند مستمر دانست، نه صرفاً یک ویژگی وابسته به نام ابزار.

عملکرد، سرعت و بهینگی فنی

یکی دیگر از تفاوت‌های مهم میان CMSها و سایت‌های کدنویسی‌شده، در عملکرد و بهینگی فنی دیده می‌شود. بسیاری از سایت‌های وردپرسی به دلیل استفاده از قالب‌های سنگین، صفحه‌سازها، افزونه‌های متعدد و کدهای عمومی، با حجم بالایی از منابع غیرضروری بارگذاری می‌شوند. این موضوع می‌تواند روی سرعت لود، تجربه کاربری و حتی سئوی سایت اثر منفی بگذارد.

در کدنویسی اختصاصی، توسعه‌دهنده می‌تواند فقط همان قابلیت‌هایی را پیاده‌سازی کند که واقعاً نیاز هستند و از تحمیل کدهای اضافی جلوگیری کند. این کنترل بیشتر روی ساختار فرانت‌اند و بک‌اند، معمولاً امکان بهینه‌سازی دقیق‌تر را فراهم می‌کند. البته باز هم باید تأکید کرد که کدنویسی ضعیف می‌تواند حتی از یک CMS هم کندتر باشد؛ اما اگر اصولی انجام شود، ظرفیت بسیار بیشتری برای رسیدن به عملکرد بالا دارد.

سرعت سایت فقط یک عدد نیست

سرعت بهتر به معنای تجربه کاربری بهتر، نرخ پرش کمتر، تعامل بیشتر کاربر و شانس بالاتر برای تبدیل است. به همین دلیل، در پروژه‌های حرفه‌ای، انتخاب زیرساختی که بتواند در آینده نیز عملکرد قابل قبولی ارائه دهد، تصمیمی بسیار مهم است.

هزینه اولیه در برابر هزینه بلندمدت

یکی از دلایلی که بسیاری از افراد به سمت وردپرس و CMSهای مشابه می‌روند، هزینه اولیه کمتر است. راه‌اندازی سریع‌تر، استفاده از قالب آماده و کاهش زمان توسعه باعث می‌شود پروژه در شروع، مقرون‌به‌صرفه‌تر به نظر برسد. این مزیت برای استارت کسب‌وکارها یا پروژه‌هایی که هنوز مدل درآمدی خود را تثبیت نکرده‌اند، بسیار ارزشمند است.

اما در سمت دیگر، باید هزینه‌های بلندمدت را نیز در نظر گرفت. اگر پروژه به مرور زمان نیازمند توسعه عمیق، سفارشی‌سازی زیاد، بهینه‌سازی عملکرد، ارتقای امنیت و رفع تداخل افزونه‌ها شود، ممکن است هزینه نهایی از چیزی که در ابتدا تصور می‌شد بیشتر شود. در مقابل، کدنویسی اختصاصی معمولاً هزینه شروع بالاتری دارد، اما برای برخی پروژه‌ها در بلندمدت سرمایه‌گذاری منطقی‌تری محسوب می‌شود.

تنبل کردن ذهن برنامه نویسان

اگر شما برنامه نویسی باشید که وردپرس نیز کار می‌کنید، بی شک هنگامی که از وردپرس روی کد نویسی سوییچ می‌کنید احساس خستگی و نا امیدی می‌کنید. دلیل این مورد بسیار واضح است و آن این است که؛ با توجه به سادگی بیش از حد دنیای وردپرس، ذهن شما به مرور زمان تنبل می‌شود و نمی‌توانید به راحتی مشکلات و باگهای برنامه تان را خودتان برطرف کنید. همین مورد می‌تواند به مرور زمان از اشتیاق شما برای کدنویسی بشدت بکاهد و شما را از دنیای جذاب برنامه نویسی دور کند.

این موضوع را می‌توان از زاویه دیگری هم دید. استفاده بیش از حد از ابزارهای آماده، اگر بدون درک فنی عمیق باشد، ممکن است باعث شود فرد بیشتر به نصب و تنظیم وابسته شود تا تحلیل مسئله و حل مهندسی آن. در چنین شرایطی، توانایی طراحی معماری، درک ساختار داده، بهینه‌سازی الگوریتم، دیباگ عمیق و توسعه ماژول‌های پیچیده به مرور تضعیف می‌شود.

البته اگر شخصی همزمان با کار با CMS، دانش فنی خود را نیز حفظ و تقویت کند، چنین خطری کمتر می‌شود. مسئله اصلی خود وردپرس نیست، بلکه نوع استفاده از آن است. اگر CMS برای سرعت در اجرا به کار گرفته شود اما یادگیری فنی متوقف نشود، همچنان می‌توان تعادل خوبی میان بهره‌وری و رشد تخصصی ایجاد کرد.

ابزار آماده نباید جای دانش پایه را بگیرد

یک توسعه‌دهنده حرفه‌ای بهتر است بداند هر قابلیتی که در قالب یا افزونه می‌بیند، در پشت صحنه چگونه کار می‌کند. این درک فنی باعث می‌شود در زمان بروز خطا، محدودیت یا نیاز به توسعه خاص، وابستگی کامل به ابزارهای آماده نداشته باشد.

چه زمانی وردپرس انتخاب خوبی است؟

برای اینکه بحث متعادل و حرفه‌ای باقی بماند، باید به این سؤال هم پاسخ دهیم که چه زمانی استفاده از وردپرس واقعاً منطقی است. اگر هدف شما راه‌اندازی سریع یک وبلاگ، سایت شرکتی ساده، مجله محتوایی، سایت نمونه‌کار یا فروشگاهی با نیازهای استاندارد و محدود باشد، وردپرس می‌تواند انتخاب خوبی باشد. در این شرایط، سرعت پیاده‌سازی، دسترسی آسان به پنل مدیریت و هزینه اولیه کمتر، مزیت‌های مهمی هستند.

همچنین برای افرادی که تیم فنی اختصاصی ندارند و می‌خواهند مدیریت محتوای سایت را با کمترین پیچیدگی انجام دهند، CMSها بسیار کاربردی هستند. به بیان ساده، اگر پروژه شما بیشتر محتوامحور است تا منطق‌محور، احتمالاً وردپرس همچنان گزینه مناسبی خواهد بود.

چه زمانی کدنویسی اختصاصی انتخاب بهتری است؟

در نقطه مقابل، اگر پروژه شما نیازمند امکانات خاص، پنل‌های پیچیده، فرآیندهای اختصاصی، اتصال‌های سیستمی، مقیاس‌پذیری بالا، امنیت سطح بالاتر، تجربه کاربری منحصربه‌فرد یا توسعه بلندمدت است، کدنویسی اختصاصی معمولاً انتخاب حرفه‌ای‌تری خواهد بود. این رویکرد به شما اجازه می‌دهد از ابتدا همه چیز را بر اساس نیاز واقعی طراحی کنید و بعدها نیز بدون وابستگی شدید به اکوسیستم افزونه‌ها، پروژه را توسعه دهید.

در واقع، هرچه پروژه از حالت استاندارد و عمومی فاصله بگیرد، مزیت سیستم‌های اختصاصی بیشتر می‌شود. به همین دلیل است که بسیاری از پلتفرم‌های جدی و مقیاس‌پذیر، پس از مدتی از ساختارهای عمومی فاصله می‌گیرند و به سمت توسعه اختصاصی حرکت می‌کنند.

نتیجه گیری

با توجه به این که امروز روز طراحان وبسایت است، تصمیم گرفتم در این مطلب به تفاوت دنیای برنامه نویسی و دنیای وردپرس بپردازم. با هم بررسی کردیم که وردپرس به همراه سادگی و سرعت بسیار بالایی که دارد، عیوب بسیار زیادی از جمله؛ امنیت کم، محدودیت توسعه و ... دارد. در انتها می‌خواهم این مورد را عرض کنم؛ قصد من تخریب وردپرس و cmsهای آماده و افراد فعال در این حوزه به هیچ عنوان نیست، تنها قصد من از این مقاله این است که عرض کنم؛ وردپرس صرفا برای سایتهای بسیار ساده و افرادی که دانش کدنویسی ندارند مناسب است و به هچ عنوان مناسب افرادی که کدنویسی بلدند نیست.

اگر بخواهیم جمع‌بندی دقیق‌تری داشته باشیم، باید بگوییم وردپرس و CMSهای مشابه ابزارهایی قدرتمند برای شروع سریع، مدیریت آسان محتوا و راه‌اندازی پروژه‌های استاندارد هستند؛ اما در پروژه‌هایی که نیازمند انعطاف بالا، معماری اختصاصی، عملکرد بهتر، امنیت قابل کنترل‌تر و توسعه بلندمدت هستند، کدنویسی اختصاصی معمولاً انتخاب منطقی‌تر و حرفه‌ای‌تری است. بنابراین نسخه واحدی برای همه پروژه‌ها وجود ندارد و تصمیم نهایی باید بر اساس ماهیت پروژه گرفته شود، نه صرفاً بر اساس محبوبیت یک ابزار.

نظر شما

به نظر شما وردپرس به غیر از معایب و مزایای ذکر شده در این مطلب چه معایب و مزایای دیگری دارد؟ و سؤال دیگر اینکه، آیا شما با نظر من درمورد cmsهای آماده موافق هستید یا خیر؟ در کامنتها اعلام بفرمایین.

نگارخانه (2 نگاره)